Nieuwe gezichten

Dit schooljaar mogen we niet minder dan 12 nieuwe collega’s verwelkomen. We wensen ze veel succes en stellen ze graag even voor …

Adelien Tanghe

Op nieuwjaarsdag in het jaar 1987 werd Adelien Tanghe geboren in het West-Vlaamse Kortrijk. Ze groeide op in het kleine dorpje Rekkem nabij de Franse grens en werd dus al heel vroeg ondergedompeld in het Frans.

Aangezien beide ouders het druk hadden als zelfstandigen, bracht ze vanaf haar 12de haar jeugd grotendeels door op internaat in het Onze-Lieve-Vrouw-Hemelvaartinstituut in Waregem. Ze beleefde er een leuke tijd in de richting humane wetenschappen en vanaf haar 18de werd ze ook taalmonitor bij taalvakanties Depauw en Roeland. Dankzij deze boeiende ervaringen met jongeren koos ze ervoor om leerkracht secundair onderwijs te studeren aan de Katholieke Hogeschool Brugge-Oostende met als vakken aardrijkskunde, economie en Frans. Toen ze 21 jaar oud was, stond ze dan voor het eerst echt voor de klas. Enkele jaren later voelde ze het nog wat kriebelen om verder te studeren en om haar kennis van het Frans op een nog hoger niveau te brengen. Daarom hervatte ze in 2011 haar studies in de master taal- en letterkunde Frans aan de Vrije Universiteit Brussel.

De afgelopen tien jaar gaf ze altijd gepassioneerd les (hoofdzakelijk in het buitengewoon onderwijs), ontmoette ze haar man in de salsales in Gent en werd ze mama van twee vrolijke kindjes: Amélie en Massimo. Het Sint-Franciscusinstituut is een bekende school in haar regio die taaluitwisselingen en CLIL hoog in het vaandel draagt. Toen ze dit hoorde en de kans kreeg om hier Frans te mogen onderwijzen in de 2de en de 3de graad, heeft ze dan ook geen seconde getwijfeld.

Aline Van Hulle

Aline Van Hulle werd geboren op 27 september 1997 in Gent. Al van jongs af aan wou ze leerkracht worden. Ze liep zelf school op het Sint-Paulusinstituut in Gent, waar ze afstudeerde in de richting moderne talen-wetenschappen. Daarna waagde ze de sprong naar het hoger onderwijs. Ze studeerde met grootste onderscheiding af aan de lerarenopleiding van de Arteveldehogeschool. De vakken Engels en geschiedenis hebben haar hart gestolen.

Het studentenleven laat ze nu (grotendeels 😊) achter zich, want het Sint-Franciscusinstituut bood haar een fulltime lesopdracht voor Engels aan. Aline geeft voornamelijk les in de eerste graad. Met enthousiasme helpt ze de leerlingen om hun eerste stappen in het Engels te zetten.

Naast leerkracht is Aline ook een echte lezer. Het maakt niet veel uit welk boek of in welke taal – zolang het maar interessant is. Bewegen vindt ze ook belangrijk: ze gaat zo veel mogelijk lopen, al is dat als beginnend leerkracht met een fulltime opdracht niet altijd even makkelijk in te plannen. 😊 Ze kijkt erg uit naar een schitterend schooljaar op SFI – hopelijk een van vele.

Benoit Hoffmeister

Op 18 januari 1996 werd Benoit Hoffmeister geboren te Waregem, een pittoreske stad die grenst aan het prachtige Oost-Vlaanderen. Ondanks de licht West-Vlaamse tongval is Benoit goed te verstaan.

Benoit, Beno voor de vrienden, volgde de richting taal- en letterkunde (Frans & Spaans) en besloot daarna nog een jaartje Meertalige Bedrijfscommunicatie te studeren. In 2019 studeerde hij af aan UGent en ging hij werken in een bank in Roeselare. De woonkredieten bleken toch niet 100 % zijn ding te zijn, dus besloot hij weer de studenten van UGent te vervoegen en er een lerarenopleiding te volgen. Intussen had Benoit wel de drang om al ‘on the field’ bezig te zijn. Daarom zocht hij een leuke plaats om zijn LIO-traject te starten en zo belandde hij op SFI Melle als leerkracht Frans.

Naast zijn werk heeft Benoit een enorme passie voor reizen. Zo trok hij bijvoorbeeld in zijn eentje met de rugzak door Australië en Bali, onvergetelijke avonturen. Ook film en muziek weten hem te boeien. Ofwel nestelt hij zich in de zetels van Kinepolis om de nieuwste kaskrakers te spotten, ofwel speurt hij het internet rond naar nieuwe muziek om toe te voegen aan zijn playlists.

Dries Peeters

Begin dit schooljaar kwam Dries Peeters ons lerarenkorps versterken. Hij komt uit Dworp, een gehucht in de groene rand rond Brussel, waar ze oude geuze drinken. Hij ging er naar het Sint-Victorinstituut Alsemberg waar hij wetenschappen – wiskunde studeerde. Nadien ging hij LO&BW “sportkot” studeren aan de KU Leuven om er vervolgens een extra jaar lerarenopleiding bij te doen. Na zijn studies kon hij meteen aan de slag als leerkracht in zijn oude en vertrouwde school. Niet als LO-leraar, maar als interim-leerkracht wetenschappen. Na een korte doop in het onderwijs kreeg Dries de kans om als zelfstandig coach aan de slag te gaan in Leuven onder GRIT Sports Performance. Gedurende de afgelopen drie jaar was hij coach van onder meer het Bobslee team, physical coach van KVC Westerlo e.d.

Recent maakte Dries de overstap van Leuven naar Gent en zocht hij weer het onderwijs op. Hij vond onderdak in SFI waar hij enkele uren LO geeft. Dit combineert hij momenteel met zijn coachingactiviteiten. Dries was vroeger actief als atleet, gespecialiseerd in het hordelopen, zowel op nationaal als internationaal niveau. Zijn laatste jaren liep hij geregeld wedstrijden met collega Daan Deberdt. Door aanhoudende blessures gaf hij er de brui aan en ging hij aan de slag als hordecoach in Dilbeek. Je kan Dries altijd aanspreken, maar doe dit nooit zonder een kop koffie. Daar is hij verzot op. Als je vraagt wat zijn droom is, is zijn antwoord om ooit met een atleet op de Olympische Spelen te staan.

Griet Vergauwen

Geboren op 5 december, een mooier sinterklaascadeau konden de ouders van Griet Vergauwen zich niet wensen!

Van kindsbeen af was ze een bezige bij en een sociaal beest. Het grootste deel van haar jeugd bracht ze door bij Chiro Velzeke. Leren zorg dragen voor elkaar, activiteiten organiseren voor groot en klein, jongeren elke week opnieuw boeien, zijn enkele dingen die ze daar leerde.
Ook een piano is haar niet vreemd en zowat alle ledematen werden meermaals bezeerd bij het beoefenen van klassiek ballet en moderne jazzdans.

De Franse taal heeft haar altijd geïnteresseerd en dus werd ze monitrice bij de organisatie Clip Taalvakanties. Het was heerlijk om te zien en te ervaren dat heel wat jongeren het Frans onder de knie willen krijgen, en dat tijdens de vakantie!

Ze voelde vrij snel dat ze in de voetsporen wilde treden van haar mama, die ook leerkracht is. Na het middelbaar was haar studiekeuze dus vlug gemaakt.

In 2016 stond ze te popelen om aan de slag te gaan in het onderwijs.
Na vier jaar hadden niet veel leerlingen in Aalst nog geheimen voor haar en was het dus tijd voor een nieuwe uitdaging!

Bij ons geeft ze zowel Frans als Nederlands: twee prachtige talen! Ze hoopt haar leerlingen te kunnen boeien en te ondersteunen waar nodig, dit allemaal met veel ‘goesting’!

Heleen Parmentier

Op 25 februari 1993 in de vroege ochtend werd Heleen Parmentier te Gent geboren. Even later begon het voor het eerst die winter te sneeuwen en veranderde de stad in een magisch decor.

Ze groeide op in het gezellige dorpje Moortsele, net aan het begin van de Vlaamse Ardennen.

Na de zomervakantie van het jaar waarin ze 12 werd, vertrok ze naar een middelbare school in het ‘verre’ Gent. Aan het Sint-Lievenscollege studeerde ze Grieks-Latijn.

Op het einde van het middelbaar onderwijs was het even zoeken naar een geschikte afstudeerrichting. Na 2 jaar Criminologie aan de UGent maakte ze de overstap naar Sociaal Werk aan de Arteveldehogeschool.

Haar sociaal rechtvaardigheidsgevoel werd hier nog meer aangewakkerd. Tijdens haar studies liep ze twee jaar stage in de Bijzondere Jeugdzorg en na het behalen van haar diploma kreeg ze er meteen een job  aangeboden. Ze werkte als multifunctioneel begeleidster in een instelling voor geplaatste jongeren. Een confrontatie met de keiharde wereld waarin sommige van onze jongeren noodgedwongen moeten leven …

In de afgelopen jaren volgde ze nog verschillende cursussen zoals rouw- en verliesconsulente, systeemcoach, burn-outcoach en traumatherapeut. Stilaan kreeg ze zin in het verkennen van nieuwe horizonten.

Zo krijgt ze nu de kans om het onderwijs beter te leren kennen in het voor haar niet onbekende SFI. Ze is vooral aan het werk in de mediatheek/laptopbalie. Grote of kleine problemen met de laptops/Chromebooks  probeert ze met de glimlach op te lossen. Op vrijdag draagt ze haar steentje bij in de boekhouding. Na het werk gaat haar tijd vooral naar haar twee schattige hondjes. Een gezellige babbel met vrienden in een bruin café slaat ze niet af. In huis brengt ze technische klusjes vaak tot een goed einde.

Jolien Bracke

In oktober 1986 werd Jolien Bracke geboren. Ze groeide op in Lochristi, waar in de jaren 2000 het jeugdhuis en Speelplein Joepla haar tweede thuis waren. Het was toen al duidelijk dat ze iets met mensen wilde doen.

In het middelbaar waren vooral talen haar ding. Ze volgde moderne talen-wiskunde, maar voor wiskunde had ze duidelijk geen passie. De studierichting die ze koos in het hoger onderwijs zou vooral taalgericht zijn. Zo is ze afgestudeerd als leerkracht Nederlands, Engels en biologie aan de Arteveldehogeschool.

Na haar studies heeft ze eerst nog een zwerftocht in de privésector afgelegd, om dan uiteindelijk toch haar eerste liefde te volgen: het onderwijs. Momenteel is ze werkzaam in twee scholen: De Toren van Babel in Gent en hier, in het SFI in Melle. Ze vindt het een uitdaging om de twee scholen te combineren, zeker omdat De Toren van Babel een OKAN-school is en dus helemaal verschilt van de opdracht op het SFI.

Jolien woont in Gentbrugge en heeft nog een jong gezin met twee kleine kinderen. Haar gezin is momenteel haar grootste hobby, naast haar werk uiteraard!

Ze droomt ervan om ooit op wereldreis te kunnen vertrekken en alle uithoeken van de wereld te bezoeken. Ze hoopt ook om ooit weer aan te sluiten bij haar recreatieve volleybalteam. En mochten jullie intussen avontuurlijke reistips met kinderen hebben, dan ben je bij haar zeker welkom!

Nick Braekevelt

Nick Braekevelt werd geboren in 1995 en groeide op in Egem, West-Vlaanderen. Op zijn achttiende trok hij naar Gent om er aan de Arteveldehogeschool voor bachelor secundair onderwijs te studeren (Engels en geschiedenis). Tot financiële spijt van zijn ouders had hij na die drie jaar nog niet genoeg van het Gentse studentenleven en koos hij voor de richting taal- en letterkunde aan de universiteit van Gent. Deze laatste beslissing bracht hem naar Berlijn, waar hij een jaar woonde en studeerde. Na dit Duitse intermezzo besloot hij dan toch naar het Belgenland terug te keren om zijn carrière in het onderwijs te beginnen.

In zijn vrije tijd houdt Nick zich bezig met lezen en de relatie met zijn bubbel onderhouden. Zodra het weer op een veilige manier kan, is hij van plan om opnieuw zoveel mogelijk te reizen.

Peter-Jan Van den Berghe

Op 23 november van het jaar dat zowel Ronald Reagan als François Mitterand hun presidentiële woning voor het eerst betraden, werd Peter-Jan Van den Berghe geboren.

Peter-Jan groeide samen met z’n jongere broer op in de zuidrand van Gent en beleefde daar een zorgeloze tijd. Na de basisschool op het Sint-Lievenscollege volgde hij moderne talen – wiskunde op het Don Bosco College in Zwijnaarde. Na 6 jaar DBZ was het tijd voor de grote stap naar de universiteit. Peter-Jan koos de opleiding Politieke Wetenschappen en aansluitend volgde hij een master na master Economie en Bedrijfskunde. Hij maakte er vrienden voor het leven.

Na de studies kwam het echte leven: werken voor de kost. Na 13 jaar bij verschillende privéondernemingen te hebben gewerkt in verschillende rollen, besliste hij in 2019 de stap naar het onderwijs te wagen. Een sprong in het diepe.

Vorig schooljaar gaf Peter-Jan voor een korte periode economie in het Sint-Franciscuscollege in Evergem en vervolgens geschiedenis op het Sint-Barbaracollege in Gent. Deze opdrachten werden gecombineerd met de Educatieve Master aan de UGent. Bij velen nog bekend onder de oude naam ‘het aggregaat’. 

Dit jaar geeft Peter-Jan een hele waslijst aan vakken in het spectrum tussen bedrijfseconomie en geschiedenis, en die men allemaal samen best kan omschrijven als ‘een uitdaging’.

Peter-Jan is vaak enthousiast, al heeft hij wat tijd nodig om de situatie in te schatten en zal hij zich in eerste instantie eerder wat terughoudend opstellen. Verder is hij sterk geïnteresseerd in recente geschiedenis, actualiteit, maatschappelijke veranderingen en economie. En als het blauw-witte leger in de Ghelamco arena speelt, gaat z’n hart sneller slaan.

Zelf is hij in het weekend op de koersfiets te vinden en maakt hij de boerenwegeltjes onveilig met zijn vrienden van de fietsclub ‘The PonyRiders’.

De rest van de tijd en energie wordt vooral gespendeerd aan het gezin in De Pinte met vrouw en de kinderen Nona, Otto en Clara.

Robin Van der Plaetsen

Robin Van der Plaetsen is de arbeidsmarkt opgegaan met schwung en een zekere mystifiërende je ne sais quoi. Zijn raison d’être vindt Robin in de schone kunsten, de romans en de muziek, oog en oor vermakend met de schoonheid van de uit de holheid van het bestaan gebeitelde meesterwerken van de mensheid. Robin was ooit een student Frans-Engels. Hij werkte die opleiding met vrucht af, waarna hij aldus zowel in Engeland als Frankrijk de weg kon vragen naar ‘den dichtstbijzijnde gelagkamer’ of ‘den schoonste kathedraal stammend uit de dertiende eeuw’. 

Robin is epistemologisch agnost en vraagt zich vaak af of hij de woorden die hij gebruikt wel zelf verstaat. Alsnog houdt hij van die moeilijke, moeilijk te schrijven woorden, als ‘parallellepipedum’, ‘Je m’en foutisme’, en ‘dispenserende portretterende klassenraad.’

Wijs als een oude eik, maar in jaarringen nog slechts vijfentwintig. Ook dat is Robin. Wat bon ton is, op het salonfähige af, heeft geen grip op Robin. Al wat stoffig is, heeft zijn aandacht en in het weekend gaat hij het aantal citroenen op Spaanse stillevens tellen in eender welk museum (en geloof hem, die Spanjaarden konden nogal wat citroenen schilderen op hun stillevens).”

– Uit de autobiografie ‘Mijn leven: een overzicht (1995-2020)’ door R. Van der Plaetsen

Romène De Meirsman

Romène De Meirsman werd op 16 maart 1991 geboren in het verre Haïti. Vandaar vloog ze naar België en ze is in het gezellige Destelbergen terechtgekomen. Haar ouders stonden beiden in het onderwijs; Romène zag dus van dichtbij de mooie kanten van het leerkracht-zijn.

Doorheen de jaren heeft Romène zich op al haar passies kunnen toeleggen: de tennislessen, drama en dictielessen, de academie om haar creatieve fantasieën uit te werken, de balletles omdat ze ook een tutu wou en “op haar tenen wou kunnen dansen” (pointes), workshops en inleefactiviteiten omdat ze wilde beleven hoe het was om op het middeleeuwse platteland te leven …

Uiteindelijk koos ze ervoor om een van haar grootste passies te volgen: ze wilde professioneel danseres worden. Ze werd aanvaard in de Kunsthumaniora voor Dans en nadien volgde ze nog een intensief jaar aan het Koninklijk Conservatorium Antwerpen voor Dans. Deze opleiding was geweldig, bijna onwezenlijk, maar te intens voor haar reeds bestaande blessures.

Dit heeft haar niet belet om haar andere kinderdroom achterna te gaan: in de lerarenopleiding koos ze voor de boeiende, maar helemaal niet onverwachte combinatie geschiedenis en plastische opvoeding. Haar eindstage volgde Romène hier in het Sint-Franciscusinstituut!

Romène is en blijft een bezige bij die zich wellicht levenslang zal blijven bijscholen. Meteen na het behalen van haar lerarendiploma begon Romène aan haar tweede bacheloropleiding Creatieve Beeldende Therapie met de bedoeling therapeut te worden. Deze studies combineert ze al een aantal jaar met lesgeven.

Op 14 september 2020 mocht Romène terugkeren naar onze school. Ze houdt duidelijk van een uitdaging, want ze geeft tot het einde van het schooljaar godsdienst in de 1ste en 2de graad.

Over levenslang leren gesproken …

Sofie Goormachtigh

Sofie Goormachtigh groeide op in Gent-centrum waar ze school liep op de Sint-Bavohumaniora (‘de groentjes’). Ze studeerde in 2007 af in de richting wetenschappen-wiskunde 8 uur en koos de studierichting bio-ingenieurswetenschappen aan de UGent. Na haar studies was er zoveel mogelijk: ze begon eerst als ingenieur in het baggerbedrijf DEME en stapte na een jaar over naar het ILVO (Instituut voor Landbouw-, Visserij- en Voedingsonderzoek) waar ze onderzoek uitvoerde naar de mogelijkheden van sojateelt in Vlaanderen. Na 5 jaar onderzoek waagde ze de overstap naar het onderwijs, wat ze alleen positief heeft ervaren. In haar eerste schooljaar was ze leerkracht chemie en fysica op het Sint-Barbaracollege. Hier op het SFI legt ze zich met plezier toe op fysica en biologie.

Vorig schooljaar startte Sofie Goormachtigh reeds half september een interimopdracht op SFI. Deze moest ze half oktober noodgedwongen beëindigen, want haar dikke buik liet het niet meer toe. Ze is ondertussen mama van twee kindjes, Hannelore (3 jaar) en Mattis (11 maanden).

Sofie heeft altijd graag aan sport gedaan. Zwemmen als hobby heeft haar later ook geholpen voor het uitvoeren van een fantastische vakantiejob ‘Redder aan Zee’. Ook nu gaat ze graag samen met Hannelore naar de zwemles of gaat ze lopen met Mattis (dankzij het loopwiel op de fietskar!). Sofie ging voor het eerst stappen in de Alpen toen ze 6 jaar was en kan op vakantie nog altijd het meest genieten van een bergwandeling. Deze zomer wel met een zware lading in de draagrugzak!