In memoriam E.H. Louis Baert

Bijna twee decennia was E.H. Baert directeur op SFI, in de jaren 70 en 80 nog een zuivere meisjesschool met internaat.
Hij was duidelijk een man met visie. Onder zijn directeurschap koos SFI resoluut voor expansie en werd het studieaanbod uitgebreid, in aso met de Latijnse afdelingen, in bso met de afdeling bureelwerken. Later zou daar in tso nog de afdeling bedrijfseconomische informatica bijkomen, wat zijn inzicht in maatschappelijke verandering bewijst. In bso voerde hij ook de zevende jaren in, zodat ook die leerlingen een volwaardig diploma konden behalen.
Zo werd SFI de school die ze nog altijd is, met een evenwichtig aanbod in aso, tso, bso waarin iedereen als gelijkwaardig wordt beschouwd.

Het leerlingenaantal groeide onder het bewind van E.H. Baert en de accommodatie volgde. Op vraag van ouders en leerlingen voerde hij ook het dagelijkse blauw-witte uniform – toen nog met schort – in, wat paste en past in de sfeer van franciscaanse soberheid.

(lees verder onder de foto)

Als directeur werkte hij samen met zuster Liguori en later met Chris Vermeire. Voor de zusters, in wier huis de school te gast was en die nog altijd een aanzienlijke ondersteunende rol speelden in het dagelijkse schoolleven op SFI, had E.H. Baert grote waardering en respect.
Respect had hij voor ieders bijdrage aan het schoolleven, ook die van het ondersteunend en het onderhoudspersoneel. Dat respect verwachtte hij van iedereen.
Als classicus was hij een man van taal en cultuur in de brede zin van het woord. Zijn kennis en geheugen waren fenomenaal. Talloze leerlingen en collega’s van SFI maakten met hem als gids een onvergetelijke reis naar ItaliĆ«, met Rome en Assisi als absolute hoogtepunten, 18 jaar lang, tot Paul Teurrekens de fakkel overnam.
E.H. Baert stond op SFI ook aan de wieg van de pastorale werkgroep die ervoor zorgde dat de katholieke en franciscaanse waarden ingebed werden in het schoolleven. Ontelbare keren ging hij voor in de eucharistievieringen met de hele school of per klas.
E.H. Baert was ook sportief. Legendarisch zijn de lange fietstochten die hij begeleidde op sportdagen, bij voorkeur richting zijn glooiende geboortestreek.

Maar bovenal was E.H. Baert een directeur van mensen.
Hij kon streng zijn voor de leerlingen, zeker als die niet in de pas liepen, maar hij zag ze graag. Hij kende iedere leerling en ook haar persoonlijke context, zo bleek in elk gesprek. Hij stimuleerde alle leerlingen om het maximum uit zichzelf te halen, ongeacht hun studierichting.
Vooral met de internen had hij een goede band.
Aan zijn personeel stelde hij hoge eisen en vooral jonge leerkrachten werden door hem intensief begeleid. Tegelijk leefde hij oprecht mee met ieders lief en leed.
Ook na zijn pensionering op SFI rustte E.H. Baert niet op zijn lauweren, maar nam hij nog vele engagementen op zich. Zo was hij stichter en voorzitter van de Sfioretti, de vereniging van oud-personeelsleden.
Hij kwam nog graag terug naar SFI, zeker bij bijzondere gelegenheden. Helaas zal hij er niet meer bij zijn, ook niet als in 2021 onze school 150 jaar bestaat.

SFI heeft met E.H. Baert een ‘monument’ verloren, maar kan dankbaar verder bouwen op de fundamenten die hij heeft gelegd.

Marijke Lybaert, pedagogisch directeur