Nieuwe gezichten

In de loop van dit eerste trimester voegden zich een aantal nieuwe enthousiaste collega’s bij het SFI-korps. We stellen ze hier even aan jullie voor.

Lieze Borms

Woensdag 15 december 1993, ook wel de dag waarop Lieze Borms (ja, met ie en een z) als baby van maar liefst 4,3 kg werd geboren in het OLV-ziekenhuis te Aalst. Ze groeide op tot een echt ‘Oilsjteneske’ in deelgemeente Erembodegem en miste sindsdien nog geen enkele carnavalsstoet. Na haar middelbare studies in DvM Humaniora koos ze ervoor om in de voetsporen van haar mama te treden. Ze volgde de lerarenopleiding aan de Arteveldehogeschool in Gent met als keuzevakken Engels en Frans. Lieze zou echter Lieze niet zijn, mocht deze beslissing niet zonder enige twijfel zijn genomen. Ondanks het mooie rijm gaan ‘Lieze’ en ‘kieze(n)’ namelijk niet goed samen. Met een bang hartje waagde ze de stap om zich in te schrijven voor de toelatingsproeven van de bachelor-na-bacheloropleiding muziektherapie. Met succes! Opnieuw drie jaar achter de schoolbanken, maar in deze richting bleek ze nog meer haar ei kwijt te kunnen. Mensen die zorg vragen kunnen helpen aan de hand van haar grootste passie, het was als leven in een droom. Na lang nadenken welke job een mooie combinatie zou kunnen vormen van haar beide opleidingen kwam Lieze uit bij het expertisenetwerk van BuSO Sint-Gregorius. Dit schooljaar werkt ze als ondersteuner in enkele scholen te Aalst en in het SFI, waar ze leerlingen met een (neuro-) motorische of auditieve beperking begeleidt.

Yannick Jansen

Op 12 juli 1989 – een mooie zomerdag – kwam Yannick Jansen ter wereld. Hij werd geboren in een warm gezin uit Hoogstraten en leerde er al snel zijn grote zus kennen. Na zes jaar kwam er nog een zusje bij en Yannick zijn ouders besloten dat het gezin compleet was.

Zijn kindertijd verliep zonder zorgen en met zijn vader als grote voorbeeld wist de kleine Yannick al snel dat hij sportleerkracht zou worden. Na de secundaire school te hebben afgerond op de sportschool van Mariagaarde in Westmalle besloot Yannick zijn lerarenopleiding LO en BR (Bewegingsrecreatie) te volgen in Turnhout. Na drie jaar studeren was hij echter nog niet klaar voor de werkvloer. Hij wou toch eens proeven van het kotleven en besloot daarom ‘sportkot’ te volgen in Leuven. Hier beleefde hij drie fantastische jaren waarna hij zijn masterdiploma ontving en volledig klaar was om zijn professionele carrière te starten in het onderwijs.

De voorbije vier jaar bleef Yannick van interim naar interim hollen, maar ontmoedigd raakte hij nooit. Uiteindelijk deed een Oost-Vlaamse deerne hem verhuizen naar Zelzate waardoor zijn perimeter danig verschoof. Na enkele jaren pendelen vindt hij het er zo ‘wijs’ dat hij deze zomer heeft besloten zijn geluk in werk en privé daar te beproeven. Momenteel woont hij dan ook in Zelzate en vervangt hij mevrouw De Moor in de 3de graad. Een plaatje dat tot februari compleet zal zijn.

Wanneer hij niet aan het lesgeven is, probeert hij – zoals het een echte sportleerkracht betaamt – zoveel mogelijk zelf te sporten. Maar door een chronische blessure kan hij dit minder intensief doen. Gelukkig zijn er nog steeds lange kaartavonden die veel van zijn vrije momenten invullen. Hierdoor lijkt hij zelfs al verzekerd van een toekomstige activiteit als hij met pensioen gaat – je kan immers niet vroeg genoeg beginnen!

Laurence Machelart

ICT is niet haar grootste verdienste, maar ze heeft gelukkig een dochter van 15 die haar hiermee helpt. (Zelfs haar zoon van 11 is meer onderlegd in nieuwe technologieën dan zij.)

Laurence Machelart is geboren in Deinze in 1968. Ze heeft Latijn-Grieks gevolgd in het Atheneum Voskenslaan in Gent en daarna een kunstopleiding op Sint-Lucas hogeschool, ook in Gent.
Ze heeft in het buitenland en een tijdje in Brussel gewoond waar ze haar man, een Spanjaard, heeft leren kennen. Samen hebben ze een aantal jaren gereisd en hadden ze verschillende jobs.
Op het eind van de jaren 90 zijn ze naar het Gentse gekomen naar een meer vaste stek, om zich dan uiteindelijk te vestigen in het huis van de grootouders van Laurence in Schelderode.
Laurence is doorheen de jaren steeds blijven tekenen en schilderen. Met de komst van kinderen is ze gestopt met buitenshuis te gaan werken en deelde ze haar dagen in met huis, tuin en atelier. In 2006 is ze gestart met lesgeven in het kunstatelier in Vurste. En van het ene komt het andere … Na lesgegeven te hebben aan verschillende groepen hield ze zich daarna ook bezig met de organisatie van de kleine academie. Vanaf dat moment had ze nood aan een meer professionele aanpak en visie rond kunstonderwijs. De volgende logische stap was het volgen van een lerarenopleiding.
En voilà, door een samenloop van omstandigheden is ze op SFI terechtgekomen voor een korte periode als leerkracht Frans.

Silke Vervaet

Op 9 januari 1997 werd Silke Vervaet geboren. Van jongs af aan was al duidelijk dat zij zeer creatief was ingesteld. Silke studeerde af als Interieurvormgever aan de Luca School of Arts te Gent en stapte het werkveld in als interieurarchitect. In haar vrije tijd houdt ze zich graag bezig met het opknappen van meubels en de organisatie van verschillende kinderevenementen.
Momenteel vervangt ze mevrouw Plovie op het secretariaat en hoopt ze haar passie voor creativiteit te delen tijdens de seminaries Da Vinci en Vuile handen.
Silke leidt een dubbelleven aangezien haar ambities in de danswereld liggen. Daarom besloot ze om op jonge leeftijd een kleinschalige dansschool te starten in Melle. Nu, 6 jaar later, groeide dansschool NBD uit tot een plek waar zowel jong als oud terechtkan om enkele uren in de week te genieten van een groot aanbod aan verschillende dansstijlen. Haar grootste droom wordt dit jaar werkelijkheid, want vanaf januari zal de dansschool gedeeltelijk verhuizen naar een vaste locatie in Melle. Silke hoopt hiermee een thuisgevoel te creëren voor al haar dansers en nieuwe dansers in een toffe, sfeervolle omgeving te kunnen verwelkomen.