Operaproject

Opera. Dat is toch iets voor rijke mensen? Waarvoor je chique kleren moet aantrekken. In zo’n imposant gebouw waar je als gewone burger niks te zoeken hebt. Met zangeressen vol divastreken, zoals, hoe heet ze ook weer, Bianca Castafiore uit Kuifje. Toch?

Dat opera niets van dit alles is, ontdekten de vijfdejaars op vrijdag 19 januari. Als voorbereiding op het grootse operaproject dat volgend schooljaar plaatsvindt, trokken zij naar de Vlaamse opera in Gent.

In maart 2019 zal SFI de Vlaamse opera in Gent innemen. Leerlingen en leerkrachten zullen de handen in elkaar slaan om een voorstelling te brengen gekoppeld aan een van de opera’s die de Vlaamse opera dat seizoen in haar programmatie heeft. Een dergelijk project zit niet in een-twee-drie ineen, en de voorbereidingen zijn dan ook dit jaar al opgestart.

Om hen warm te maken voor dit avontuur trokken de vijfdejaars op vrijdag 19 januari naar de Vlaamse opera. Hieraan voorafgaand kregen alle leerlingen een workshop aan de universiteit van Gent, over academisch taalgebruik of over de rol van de Europese Unie. Om half elf werd iedereen aan de opera verwacht.

Als je voor het operagebouw staat, is het door de langwerpige vorm van het gebouw niet meteen duidelijk waar de ingang nu precies is. Binnen ontdekte iedereen hiervoor de verklaring. De opera werd gebouwd op de plek waar vroeger kruisboogschutters oefenden. Op een levendige manier werd de geschiedenis van het gebouw verteld terwijl de leerlingen (ondertussen verdeeld in vier groepen) zich neervlijden in de comfortabele rode pluchen zetels in de zaal.

Achter de schermen en op het grote podium kregen de leerlingen uitleg over hoe zo’n voorstelling in zijn werk gaat. Een imposante katrollenwand, grote decorstukken en een uitgebreid intercomsysteem maakten het verhaal aanschouwelijk. Dat er heel wat bij komt kijken om een operavoorstelling vlot te doen verlopen, was overduidelijk.

In de Vlaamse opera worden niet enkel opera’s op de scène gebracht, maar ook balletvoorstellingen. In de balzaal werden de leerlingen tot wat beweging aangezet. Om hen de Weense wals aan te leren ontbrak de tijd, maar op de tonen van de moderne componist Philip Glass leerden de leerlingen de volledige ruimte te benutten en daarbij rekening te houden met de anderen.

Na een fascinerende ochtend waarin alle operaclichés ontkracht werden en de leerlingen leerden wat opera wél inhield, was een vaak gehoorde verzuchting: ‘Het bezoek had nog een stuk langer mogen duren’. Hopelijk houden de leerlingen dat enthousiasme vast en zien jullie hen volgend jaar op het operapodium zelf aan het werk.

Joni De Mol, leerkracht