Leerlingen in het buitenland – Semester in de VS

Charita Van Der Cruyssen (6OMC) kon via een speciaal uitwisselingsproject studeren in het buitenland.

Op een zonnige 22 augustus kreeg ik te horen dat ik een gastfamilie had en die donderdag mocht vertrekken naar de VS. Hoe ik op het idee gekomen ben om een semester te verblijven in de VS, in een stad waar ik niemand kende? Dan moeten we teruggaan naar december 2016. De examens waren net gedaan toen Lisa en ik op het punt stonden om de directie te vertellen over ons buitengewoon idee. Wij waren de eerste leerlingen van SFI die met een uitwisselingsprogramma zouden vertrekken naar de VS. Dankzij WEP kwamen we meer te weten over onze uitwisseling.

Ik zou Oklahoma voor vier maanden mijn thuis moeten noemen. Ik had geen idee wat ik moest verwachten. Ik kende niets van de staat. Ik had alleen nog maar een roadtrip gedaan rond de West Coast, maar centraal zijn we niet geraakt. Op donderdag 24 augustus vertrok ik dan. Ik had nauwelijks geslapen en nog snel afscheid genomen van familie en vrienden. Mijn gastmoeder wachtte mij op met een bord waarop stond: ‘Welcome in our country, Charita!’.

Leflore Highschool was een kleine school met 200 leerlingen, eigenlijk niks als je het vergeleek met SFI. Omdat het gelegen was in een klein dorpje in Red Oak kende iedereen elkaar. Je had er zes gebouwen: de oude gymzaal, de nieuwe gymzaal, de lagere school, de bibliotheek, de cafetaria en een ander gebouw waar alleen de kluisjes zaten. De typische sporten waren basketbal en baseball of softbal zoals ze het noemden voor de meisjes.

Iedereen was er vriendelijk en hulpvaardig. Mijn gastgezin is heel goed meegevallen.
Dankzij hen ben ik gaan tuben, heb ik op fourwheelers gereden en ben ik naar fairs geweest. Ook heb ik universiteiten bezocht en heb ik meegedaan aan trick or treating, Black Friday shoppen en Halloweenparty’s. Daarnaast zijn we heel veel op de baan geweest omdat alles op een uur van thuis lag.

Vertrouw niet iedereen zomaar. En wees eerlijk!

Om eerlijk te zijn: ik had wel schrik om te vertrekken. Je kent er niemand, het is niet je vertrouwde omgeving en dan had je nog de onrust omwille van zogenaamde killer clowns. Het vraagt veel moed om te vertrekken. Als ik een tip mag geven: vertrouw niet iedereen zomaar. En wees eerlijk! De waarheid komt altijd uit. Niet iedereen durft zijn thuis achter te laten en naar het onbekende te trekken. Maar ik ben heel blij dat ik het gedaan heb. Het was een once in a lifetime experience die ik nooit zal vergeten. Je leert jezelf beter kennen en omgaan met verschillende situaties. Ik ben niet meer hetzelfde meisje als voordien. Ik heb een deel van mijn hart achtergelaten in Oklahoma en afscheid nemen van iedereen was het moeilijkste wat ik ooit heb gedaan.